Anna Wintour. Biografia, Amy Odell, Wydawnictwo Marginesy, 2024
Wnikliwa biografia legendarnej redaktorki naczelnej amerykańskiego „Vogue’a” i ikony branży modowej
Młoda Anna, niecierpliwa, by rozpocząć karierę, porzuca naukę i zdobywa pracę w modnym londyńskim butiku. To pierwszy krok na drodze do świadomego i wytrwałego budowania pozycji zawodowej. Jednak nim obejmie wymarzoną posadę w „Vogue’u”, czeka na nią kilka innych, mniej prestiżowych redakcji. Nie zniechęca się i robi wszystko, by zrealizować wyznaczony cel – zarządzanie najważniejszym magazynem modowym świata.
Amy Odell stara się przedrzeć przez legendarnie chłodny obraz apodyktycznej Wintour. Rozmawia z jej przyjaciółmi i współpracownikami, których nazwiska tworzą współczesną branżę modową, i odmalowuje portret kobiety charakteryzującej się przede wszystkim budzącymi podziw determinacją i intuicją, a przy tym wyjątkowo dyskretnej, wycofanej, chroniącej swoje życie prywatne. Wpisuje tę historię w szerszy kontekst hierarchicznej struktury branży oraz nierealistycznych oczekiwań, z którymi muszą się mierzyć kobiety u władzy.
Publiczny wizerunek Wintour scementowała wykreowana przez Meryl Streep naczelna w filmie Diabeł ubiera się u Prady. Jednak Odell przedstawia prawdziwą, pełną Annę: jej sukcesy i porażki, sposób patrzenia na świat, priorytety życiowe i to, co rozgrywa się za kulisami pokazów mody.
Recenzje:
Najsłynniejsza redaktorka wszech czasów krytykowana za wszystko, co podziwia się u mężczyzn: ambicję, determinację i perfekcjonizm. Ze swojego pracoholizmu uczyniła znak firmowy i pozwoliła plotkom stworzyć legendę. Jest ikoną kultury masowej i najpotężniejszą kobietą świata mody. Skryta za okularami i grzywką pozostaje fascynującą enigmą, ale jedno jest pewne. Grzeczne dziewczynki idą do nieba. Diabeł poszedł do „Vogue’a”.
Anna Gacek
Czy notowania i wpływy „Vogue’a” by spadły, gdyby zwolniono Annę Wintour? Wydawca magazynu chyba nie chce tego sprawdzać. Za to Amy Odell postanowiła dowiedzieć się, jak osobie, która porzuciła edukację w wieku szesnastu lat, udało się przejąć stery w najważniejszym magazynie o modzie, utrzymać to stanowisko i owinąć sobie wokół palca nie tylko projektantów i gwiazdy show-biznesu, ale również polityków. Ze skrupulatnego śledztwa najpierw wyłania się sylwetka rozpieszczonej i uprzywilejowanej dziewczyny, a z czasem kobiety dyktatorki, uważnej obserwatorki umiejętnie dostosowującej się do zmieniającego się świata. Osoby cieszącej się szacunkiem, choć nie wszędzie, wymagającej od siebie jeszcze więcej niż od innych, raczej nieczułej. Czy Odell odpowiada, co kryje się za ciemnymi okularami, nie zdradzę. Za to zapewniam, że lektura jest fascynująca.
Maria Fredro-Smoleńska, „Vogue Polska
Co trzeba w sobie mieć, żeby przez trzydzieści pięć lat utrzymać pozycję w branży tak zmiennej i kapryśnej jak branża modowa? Amy Odell zagląda za słynne ciemne okulary Anny Wintour i sprawdza, jaki kryje się za nimi człowiek. To nie tylko najpełniejsza biografia legendarnej naczelnej „Vogue’a”, ale też fascynujący portret targowiska próżności i rządzących nim mechanizmów.
Katarzyna Wężyk
Dom Gucci, Sarah Gay-Forden, Wydawnictwo Marginesy, 2021
Teraz z posłowiem, w którym autorka ujawnia, co wydarzyło się z domem Guccich w ciągu ostatnich lat!
Uznana przez „The Economist” za jedną z najlepszych książek roku, Dom Gucci opowiada niezwykłą historię potęgi dynastii Guccich i równie niezwykły upadek.
W 1993 roku ta luksusowa marka znalazła się na skraju bankructwa. Przyczyniły się do tego złe decyzje Maurizia Gucciego i jego zamiłowanie do ekstrawagancji. Dwa lata później Maurizio został zastrzelony. W 1998 roku jego byłą żonę, Patrizię Reggiani Martinelli, skazano na 29 lat więzienia za zorganizowanie morderstwa.
Czy Patrizia zamordowała męża, ponieważ jego wydatki wymknęły się spod kontroli? Czy zrobiła to, bo czarujący eks zamierzał poślubić swoją kochankę, Paolę Franchi? A może tego nie zrobiła?
Historia Guccich to historia blichtru, intryg, powstania, bliskiego upadku i późniejszego odrodzenia się modowej dynastii. Sara Gay Forden pozwala zajrzeć za kulisy, pokazuje ukryte namiętności, potęgę oraz słabe punkty najważniejszego rodu związanego z modą. Ta powszechnie ceniona książka urzeka wartką opowieścią o modzie, wielkich pieniądzach i rozdzierającej serce tragedii.
Na podstawie książki powstał film Ridleya Scotta, a w głównych rolach wystąpili: Lady Gaga, Adam Driver, Al Pacino, Jeremy Irons, Salma Hayek i Jared Leto.
Recenzje:
Historia zaczyna się obiecująco. Oto obserwujemy ostatnie chwile życia Maurizia Gucciego – spadkobiercy rodu Guccich. Mau za chwilę zostanie zastrzelony, a my cofniemy się w czasie do początku dwudziestego wieku, kiedy to nestor rodu, Guccio Gucci, zaczyna w swoim florenckim zakładzie produkcję skórzanej galanterii. Dom Gucci nie jest bowiem reportażem kryminalnym, chociaż sama sprawa morderstwa byłaby tematem na książkę. Dom Gucci to reportaż historyczno – ekonomiczno – prawniczy (tak, dobrze widzicie). Do śmierci Maurizia oczywiście wrócimy… za jakieś 350 stron. W międzyczasie poznamy historię rodziny oraz niekończące się perypetie z prawami własności, sprzedażą akcji, wrogimi przejęciami, bankierami inwestycyjnymi, inwestorami i resztą nerwowych ludzi w koszulach i drogich krawatach.
Europa Jagellonica 1386-1572. Sztuka i kultura w Europie Środkowej za panowania Jagiellonów. Przewodnik po wystawie, red. Jiři Fajt, Arx Regia, Zamek Królewski w Warszawie 2012
Przewodnik po wystawie w Muzeum Narodowym w Warszawie i Zamku Królewskim w Warszawie, prezentowanej 10 listopada 2012 – 27 stycznia 2013. Wystawa była drugą odsłoną międzynarodowego projektu Europa Jagellonica. Wcześniej ekspozycja gościła w Galerii Regionu Środkowoczeskiego (GASK) w Kutnej Horze (maj – wrzesień 2012), a trzecią odsłonę zaprezentowano w Haus der Brandenburgisch-Preussischen Geschichte w Poczdamie (luty – czerwiec 2013). Bogato ilustrowany przewodnik oprócz eseju dr. Przemysława Mrozowskiego, not i krótkich tekstów wprowadzających do poszczególnych części książki, zawiera także ilustrowane drzewo genealogiczne dynastii Jagiellonów i mapę przedstawiającą Europę ok. 1500.
Atlas literatury, red. Malcolm Bradbury. Prószyński i Ska, 2002, współtłumaczone z: Dorota Gostyńska, Magdalena Jędrzejak, Iwona Libucha
„Atlas literatury światowej” to dzieło międzynarodowego zespołu autorów: badaczy literatury, krytyków i pisarzy, którzy nad „Atlasem” pracowali pod kierunkiem Malcolma Bradbury’ego, niedawno zmarłego znakomitego angielskiego powieściopisarza, dramaturga i eseisty. Najogólniej można powiedzieć, że książka ta poświęcona jest fascynującej problematyce związków między pisarzem, jego dziełem a miejscem – krainą, regionem, miejscowością – rzeczywiście istniejącym lub będącym tworem literackiej fikcji. Na ponad 300 stronach dużego formatu znajdujemy nie tylko przeszło 80 szkiców poświęconych „geograficznym” aspektom dzieł takich gigantów literatury światowej, jak Dante, Szekspir, Cervantes, Balzak, Dickens, Kafka, Joyce, Faulkner i wielu innych, lecz także – a może przede wszystkim – bardzo liczne ilustracje, mapy i plany miast, na podstawie których możemy poznać miejsca związane z twórczością tych autorów i śledzić trasy ich wędrówek.
Fragment:
W japońskiej kulturze najważniejsze jest poczucie miejsca. W sintoizmie – tak sam jka w buddyzmie – podtrzymywana jest głęboka więź z konkretną okolicą: górami, rzekami, zatokami i lasami leżącymi na wyspach, zamieszkiwanych przez ten wielki naród. Od dawien dawna poeci i kronikarze – często ci sami ludzie – głosili świętość i mityczną moc określonych zakątków i świątyń lub chwytali lotnego ducha wspaniałych japońskich miast.
Kolejne stolice – Nara, Kioto, Kamakura i dużo późniejsze Edo (które przemieniło się w Tokio) – były od dawna uważane za centra literackiej doskonałości. W jedenastym wieku na dworze w Kioto tworzyło troje pisarzy, którzy zdobyli światową sławę (choć dobre przekłady ich dzieł na angielski powstały dopiero w naszym stuleciu). Były to kobiety pochodzące z niższej arystokracji. Murasaki Shikibu (ok. 980-1030) napisała epicką Genji-monogatari, czyli Opowieść o księciu Genji, która jest uznawana za jedną z pierwszych japońskich [i światowych – przyp. tłum.] powieści psychologicznych.
Gucci. Potęga mody, szaleństwo pieniędzy, gorycz upadku, Sarah Gay Forden 2002
Saga o trzech pokoleniach Guccich rozpoczyna się od sceny przypominającego egzekucję morderstwa, by później opowiedzieć o tym, jaki do niego doszło, i o tym, jak kilku zachłannych, skłóconych ze sobą Guccich utraciło kontrolę nad rodzinnym imperium…
Recenzje:
To niesamowita historia, pełna intryg, konfliktów, zazdrości, pojawia się również tajemnicze morderstwo wnuka założyciela marki Gucci – Maurizia. 19 rozdziałów książki opowiada o losach domu mody od jego początków, aż do zbudowania Gucci Group pod rządami Domenica De Solego i Toma Forda. Duża uwaga poświęcona jest również historiom rodzinnym (trzy pokolenia), od założyciela Gucia Gucciego, aż do jego wnuków i prawnuków.
[…]
Polecamy nie tylko fanom mody, ale również osobom, które lubią ciekawe, wielowątkowe historie. Po przeczytaniu „Gucci. Potęga mody, szaleństwo pieniędzy, gorycz upadku” poznacie zupełnie nową twarz Guccich!
Wielka księga chleba, Linda Collister, Twój Styl 2002, współtłumaczone z: Iwona Libucha, Anna Zdziarska
W tej książce czytelnik znajdzie wszystkie potrzebne wiadomości o pieczeniu chleba i słodkich wypieków nawet listę najlepszych dostawców zboża i mąki.